( 1 ) جدّم در كتاب « التّبصرة » نقل كرده ، مىگويد : حسين ( ع ) چون ديد آثار شريعت محو گرديده است ، به سوى آن قوم حركت كرد و در استحكام پايه‌هاى اصلى شريعت كوشيد و موقعى كه او را محاصره كردند و گفتند : تسليم فرمان ابن زياد شو ، فرمود : من چنين كارى را نمىكنم بلكه شهادت را بر ذلّت ترجيح مىدهم و اين چنين‌اند نفوس تسليم‌ناپذير ، سپس جدّم - خدايش بيامرزد - اين اشعار را خواند : و لمّا رأوا بعض الحياة مذلّة * عليهم و عز الموت غير محترم ابوا أن يذوقوا العيش و الذل واقع * عليه و ماتوا ميتة لم تذمّم و لا عجب للأسد ان ظفرت بها * كلاب الأعادى من فصيح و اعجم فحربة وحشى سقت حمزة الرّدى * و حتف علىّ فى حسام بن ملجم « 1 » ( 2 ) رنگ سرخى كه در آسمان پيدا شد و نظاير آن ابن سعد در « طبقات » مىنويسد : اين رنگ سرخ پيش از شهادت حسين ( ع ) در آسمان ديده نشده بود . ( 3 ) جدّم ؛ ابو الفرج در كتاب « التّبصرة » مىگويد : چون شخص خشمگين به هنگام خشم چهره‌اش قرمز مىشود و اين دليل بر خشم است و نشانى غضب اوست ، خداى سبحان كه جسم نيست تأثير خشم خود را به خاطر كشته شدن حسين ( ع ) در قرمزى افق نمودار ساخت و اين خود بر عظمت آن جنايت است ! ( 4 ) و نيز جدّم در همان كتاب مىنويسد : چون عبّاس در روز بدر اسير شد ، رسول خدا صداى نالهء او را شنيد ، آن شب خوابش نبرد پس چگونه است حال پيامبر ( ص ) وقتى كه نالهء حسين را بشنود ؟ !

--> ( 1 ) و چون ديدند كه نوعى از زندگى براى ايشان خوارى و ذلّت است و مرگ با عزّت تحريم نشده است نپسنديدند كه در حالى طعم زندگى را بچشند كه پذيراى ذلّتند و به مرگى مردند كه نكوهيده نباشد تعجّب نيست براى شيران كه سگهاى دشمن از عرب و عجم بر ايشان پيروز گردند ؛ پس حربهء كشندهء وحشى ، حمزه را سيراب كند و شهادت على ( ع ) به شمشير ابن ملجم باشد !